Boks tajski jest mieszanką rozmaitych technik stosowanych w pozostałych formach sztuk walki i najczęściej określany jest jako "art of 8 limbs" dlatego, że niemal wszystkie części ciała są wykorzystywane w czasie walki. Czoło, pięści, łokcie, kolana i stopy są używane jako broń. Jest Istnieje od ponad 2000 lat i jest w zasadzie uznawana za najstarszą odmianę sztuk walki. Boks tajski był kiedyś nazywany sztuką walki królów ze względu na fakt, iż w 1914 synowie króla Sen Muajng Ma mieli walczyć w myśl zasad Muai Thay między sobą w pojedynku na śmierć i życie, o ojcowski tron. Boks tajski wymaga od zawodników wytrzymałości oraz siły wypracowywanej w pocie czoła na treningach, gdyż wszystkie techniki używane w walce są niezwykle „energiożerne”. Początkowe szkolenie wymaga przede wszystkim rozwinięcia cech adaptacyjnych zawodnika, siły oraz wytrzymalości, by następnie skoncentrować się na aspektach technicznych treningu. Charakterystycznym elementem Muay Tajski jest tajski klincz stosowany wyłącznie dla w tej odmianie sztuk walki. W boksie tajskim istotnym aspektem treningu jest także rozwijanie odpowiednich cech mentalnych objawiających się ochotą do ciężkiej pracy na treningu, szacunkiem do trenera którego odbiciem jest starożytny rytuał Wai Kru.